setareh

X

setareh


	سال جدید مبارک ... سال نو بر همه دوستان مبارک باد ... \|+\| نوشته شده توسط ... در جمعه سی ام اسفند 1387 \|


	حکایات و لطائف و ظرائفی چند ... *(شکر خند)* *حکایات، لطائف وظرائفی چند از بزرگان ادب ...* حلقه مفقوده روح داروین دید اندر لاله زار پیره زالی لب به روژ آلوده را شاد و خندان بانگ زد که ای دوستان یافتم من حلقه مفقوده را ! (باستانی پاریزی) پدر بزرگ من " لرد گلادستون " نخست وزیر معروف انگلستان ، روزی نزد یک عتیقه فروشی تابلویی را دید که با لباس قرون وسطی نقاشی شده بود و بعد از اینکه از قیمت گزاف تابلو باخبر شد ، از خرید آن منصرف گردید . چندی بعد همان تابلو را در منزل دوستش" لرد کرین" مشاهده کرد."لرد کرین" تابلو را به "گلادستون " نشان داد و گفت : - این تابلو متعلق به یکی از اجداد من است ! گلادستون در جوابش خنده ای کرد و گفت : - اگر قیمت این تابلو کمی ارزانتر بود ، الان به عنوان پدربزرگ من در سالن منزلم نصب شده بود ! دزد روزی انوشیروان شاعری را در راه دید که با خود زمزمه می کرد . از همراهان پرسید : این مرد کیست؟ گفتند : شاعر شاه پرسید : چه می گوید؟ گفتند : این شعر را می خواند ... همه شب تا به صبح بیدارم گر چه نه عاشقم نه بیمارم انوشیروان برآشفت و گفت : کسی که نه عاشق است و نه بیمار ، و باز شب ها تا به صبح بیدار می ماند حتما دزد است ! دو خر با یک دُم! " میرزا رحیم انکوتی" از شاعران زمان فتحعلی شاه در حق میرزای خرد و میرزای خرم که از شاعران مشهور و معاصر با او بودند ، شوخی لطیفی کرده و گفته است : در خریت شریک یکدیگرند گر قناعت کنند با یک دُم (تذکره الشباب ) سر بی کلاه کچلی از حمام بیرون آمد . کلاهش دزدیده بودند . با حمامی ماجرا می کرد. گفت : تو اینجا آمدی کلاه نداشتی گفت : ای مسلمانان این سر از آن سرهاست که بی کلاه به راه توان برد ؟ حاضر جوابی طلحک طلحک را فرزندی آمد " محمود" از وی پرسید که : فرزندت پسر است یا دختر ؟ گفت : از فقیران چه آید جز پسری یا دختری ؟! سلطان گفت : ای مردک ، مگر از بزرگان چه آید ؟ گفت : بدکاری ، ناسازی ، ظالمی ، خانه براندازی ! کارت ویزیت روزی یکی از اشخاص از خودراضی در غیاب "ولتر" نویسنده معروف فرانسوی به دیدنش رفته بود . برخلاف انتظار دید که وضع اتاق "ولتر" بسیار درهم و آشفته است و گرد و خاک زیادی هم روی میز تحریرش نشسته است ! از فرط ناراحتی با انگشت خود روی همان میز گردآلود نوشت : "خر!" و رفت ... فردای آن روز تصادفا ولتر را در خیابان دید و گفت : - دیروز خدمت رسیدم تشریف نداشتید . ولتر با نگاهی فیلسوفانه گفت : - بله ! کارت ویزیت شما را روی میز تحریر دیدم !! رمضان خشنود رفت ! زاهدی در مجلسی گفت : آیا ماه رمضان از ما خشنود رفت یا نی ؟ ظریفی گفت : بلی خشنود رفت ! زاهد گفت : از کجا می گویی ؟ گفت : از آنجا که اگر ناخشنود رود، سال دیگر باز نیاید ! (لطایف الطوایف) موسی ! عربی موسی نام ، صبح در ظرف آب وضو می ساخت . کیسه ای زر یافت ، در آن محل تکبیر نماز گفتند . و عرب کیسه به دست راست گرفته به صف جماعت شتافت و در عقب قاری در نماز ایستاد . اتفاقا قاری بعد از فاتحه ، این آیه خواند که : " و مالک بیمینک یا موسی ؟" یعنی : چیست اینکه در دست راست تو است ای موسی ؟ عرب گفت :"والله انت ساحر!"(سوگند به خدا که تو جادوگری!)و کیسه زر پیش محراب انداخت و گریخت از ترس آنکه مبادا به او تهمت دزدی بگیرند . (لطایف الطوایف) در دانشکده دامپزشکی استاد : اسب عربی را از اسب مجارستان چه طور می توان تشخیص داد ؟ دانشجو : بوسیله تفاوت لهجه !! * * * سخنی با دوستان گرامی : هم اکنون مختصر گرفتاریی ، ستاره را در انجام مراحل دید و بازدید وبلاگی در این دنیا (مجازی)محدود و شرمنده از دوستان نموده . امید که دوستان بامحبت و بزرگوار، کوتاهی بنده را ببخشایند . پست اخیر در تغییر حال و هوای ستاره باید موثر باشد . تقدیم به دوستان عزیز... با آرزوی دلهای گرم و بهاری و لبخند شادی بر لبان پر مهرتان ... \|+\| نوشته شده توسط ... در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 \|


	عجب بهاری! چه عیدی!... نه حس نوشتن نه در قلم حالی نه شوری مرا چه به شوریده حالی چه به سر سوداگری چه به جام و شراب و ساقی من ِ دنیایی ، من ِزمینی را چه به دیدن روی ماه تو ... من کجا و عشق پاک تو کجا من کجا و شوخ چشمی و طبع شاعری و لطافت تو کجا ... --- نه در دل ، آرامی و نه قراری می دانم ، تنها دیدن تو روح بخش َم است و قرار ِ دل ... تنها در زمان غرق شدن و پاک شدن ِ فاصله هاست آرام دل ِ من ... * * * ستاره باید که لختی قرار یابد تمامی هاردها باید که فرمت شوند برنامه ای جدید نصب و فایلها مرتب شوند باید هوایی تازه در آن بدمد تا قلم ، نوشتن را از سر گیرد . جوهر ِ قلم ، یخ زده ! بهار از اینجا پیدا نیست ویروس های بد زندگانی فراوان است و زمستان پابرجا دل گرفتگی ها سد راه بهارند نه چکاوکی می خواند و نه نسیمی دل انگیز می نوازد نه بنفشه ای روییده و نه دل ِ سبزی این دور و بر هست بهار از اینجا پیدا نیست عید نه آن عید خوش باستانی است که زجر آور دیدن فقر و گریه پیرمردان و پیرزنان درد کشیده این خاک است که درد دیدن اعتیاد و بی سر و بی سامانی انسانهاست نه این عید ، عید باستان کهن این سرزمین است که اکنون عید ِ گرگها و لاشخوران و کرکسان عید ِ کفتارها ، عید درندگان است ! نه صدای پای بهار نه بوی بهار نه هیچ نشانه ای از بهار پیدا نیست اینجا همه خاکستری ، کشیده به تیرگی و تاری پیداست بهار از اینجا پیدا نیست چند سالی است که بهار نیامده تبریکها ی اشک آلود ِخسته بسیار است تبریکهای خالی از شادی پر از تشویش ... ضیافتهای بی تفاوتی ، نفرت در نهان قهر ها پایدار و آشتی ها همه قهر هر سال مشوش تر از پار نه از اینجا پیدا نیست بهار ... \|+\| نوشته شده توسط ... در دوشنبه دوازدهم اسفند 1387 \|


	پدر و فرزند ... پدري فرزند يكي يكدانه اش را لوس و ننر بار آورده بود . فرزند هر چه ميگفت ، پدر چون نوكري حلقه بگوش در اطاعت ... فرزند حرفهاي پدر را نميشنيد . نميخواست بشنود ... حال فرزند بزرگ شده و پدر پير و ناتوان ... اكنون هم هر چه پدر ميگويد فرزند نميشنود ... و فرزند هر چه بگويد پدر نميتواند اطاعت نكند ... چون از كودكي فرزند را اينگونه پرورانده و به اين نوع زندگي عادت كرده و خو گرفته اند ... امروز فرزند در منزل پدر ... ، به پدر گفت به سراي سالمندان اسباب كشي كند ...! * * * *خواب در سرزمین تعطیلی !...* تعطیل است اینجا زندگی... همه در خوابند ... در خواب ... هفته را از هفت روز ... پنج روزش باشد در تعطیل ...! در خواب ... برای خواندن متن کامل"خواب در سرزمین تعطیلی" به " ادامه مطلب" مراجعه شود ... ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط ... در دوشنبه پنجم اسفند 1387 \|


	دومین روز از سومین ماه سردترین فصل سال ... شادباش شاد باش ِ میلاد توست نه چون گذشته غریب می آمدی در شهر فراموشی سالگرد میلاد توست امسال سال شناخت راه است شناخت خود سال وسعت یافتن سال یافتن عشق ... میلادت مبارک . ستاره تنهای دورترین دوردست چشم خرمایی ، مو خرمایی و این هنگام در آغوش می فشارمت و می گویمت : اینهمه وقت از سوی من ندیدنت را ببخش ... با تو غریبه بودنم را ببخش ... اکنون دوستت دارم بیش از هر زمان دیگری ... تولدت مبارک ... یادت هست ؟ روزگاری تجربه نمودن عشق خواسته دلت بود اما دیوار سیاه ترس مانعی بود بر آن حال که شجاعت آمده است باستقبال دستش را بگیر و برو ... بزیبایی تجربه اش کن عشق را بپذیر و بدیگران ببخش . زندگی را مملو از عشق نما ... این سال عجب سالی است ! و دنیا عجیب مکانی است پر از شگفتی و رازهای ناشناخته ... و آدمها عجیب ترین و شگفت ترین آفریده ها ... این گلهای زیبا تقدیم به دوستان با محبت و گرامی ستاره ... و اینک شعری بسیار زیبا از جناب شهریار ... در آمد از درم با دسته گل پریرویی خود از گل مُشکبوتر گلم داد و دلش دادم که او بود ز دل نازکتر و از گل نکوتر پَر افشانده باوج قاف عنقا به قیقاج لطیفی چون کبوتر بصحرایی چَرَد آهوی وحشی که خود وحشی تر و بی هایهوتر خیالش ایده ال و آرزوگیر وصالش ایده آل و آرزوتر گر از ماه فلک رفتی فراتر ور از چاه زمین خفتی فروتر نخواهی در زمین و آسمان یافت تو مهری* خانم از خود ماهروتر* تو لیلی وَش چه مجنونی بیابی؟ در این صحرا زمن آشفته موتر اگر قول و غزل افسانه گویی است من از هر شاعری افسانه گوتر ولیکن خوی ناپاکان نگیرم که دامن چاکتر پاکیزه خوتر سبوی دل شکستی شهریارا نکرده از می لعلی گلوتر *سید محمد حسین شهریار* ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط ... در پنجشنبه یکم اسفند 1387 \|